لاروهای تاسماهی ایرانی پس از آغاز تغذیه فعال در ونیرو از میزان تلفات متغیری برخوردار بودند. عوامل قارچی ساپروفیت به عنوان عوامل فرصت طلب می توانند در شرایط نامناسب پرورشی موجب ایجاد عفونت های قارچی در لارو های پرورشی گردند لذا شناسایی و ارزیابی کمی آنها از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد. همچنین ارزیابی این عوامل به عنوان یکی از شاخص های تعیین کننده کیفیت آب پرورشی حائز اهمیت می باشد. در این بررسی میانگین شمارش کلی پرگنه های قارچی (تعداد کلنی در میلی لیتر) لارو با تغذیه فعال و آب پرورشی در سال 1386 به ترتیب 46/12 ± 32 و 79/12 ± 11/31 و در سال 1387، 23/6 ± 88/36 و 23/4 ± 55/59 تعیین گردید. عوامل قارچی شناسایی شده در این بررسی شامل کلادوسپوریوم، پنیسیلیوم ، فوزاریوم، آلترناریا، مخمر، آسپرژیلوس فومیگاتوس، آسپرژیلوس نایجر، پسیلومایسس، موکور و قارچ ساپرولگنیا پارازیتیکا بوده است. نتایج نشان داد که افزایش فلور قارچی در مرحله لاروی ارتباط مستقیم با میزان فلور قارچی آب پرورشی دارد. با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه و نیز ماهیت بیماریزایی برخی از قارچ های جداسازی شده در دیگرگونه های آبزیان، در نظر است با انجام مطالعات جامعی تاثیرات عوامل قارچی در ایجاد عفونت های تجربی مورد بررسی قرار گیرد. جزئیات کامل مطالعه فوق در فصلنامه علمی پژوهشی مجله علمی شیلات ایران، سال هجدهم، شماره 3، پاییز 1388 به چاپ رسیده است.